تو تمام نمی شوی

بخاطر آب که از ذهن ماهی نمیرود

بخاطر خاطرات کودکانه ام

تو تمام نمی شوی

حتی اگر دنیا تمام شود

حتی اگر من نباشم

حتی اگر تو ...

تمام نمی شوی

انگار عادت کرده ام به

محال نویسی

یا از  آسمان آبی شهرم می نویسم

یا از آمدن تو

تو  میای

با همون چشمای معصوم

و زندگی از همونجایی

که دستام و گرفتی شروع میشه

چتر باز می کنی به کجا چنین شتابان

اینجا که دیگر بارانی نمی بارد

تا چشم کار می کند خدا دارد همه جا را سفید

 رنگ می کند

سالهاست که دارم

برای نبردبان آسمان

پله می سازم و هنوز

درگیر زمینم

*

کمکم کن

نمی دانم کجای کارم می لنگد

درست چند ثانیه

 چند ثانیه قبل از چند سال پیش

خدا را حافظم کردی

و چند ثانیه بعد ترکم

حالا می دانم

سالهاست با تو ام و نمی دانی

سالهاست بی منی و می دانم

سالهاست بی منی و دوست ات دارم

سالهاست با تو ام و دوس...

پاییز هم آمد

بدون یک برگ سبز

بدون باران بهاری

و ظهر دم کرده تابستان

بدون تو...

*

بهار و تابستان هم بهانه ای بود برای تو

پشت  دیوار و برج های

تهران که جایی

برای پنهان شدن نیست

از پشت بام خانه مان هم

می بینم ات

خورشید بانو

*

مگر می شود خورشید را

زیر سبد پنهان کرد

می توانم خاطرات ات را نگه دارم

یادگاری هایت را داشته باشم

اما تو را...

*

می توانم خاطرات ات را نگه ندارم

یادگاری هایت را هم می توانم نداشته باشم

اما تو را...

جمله هایم تمام شده

رسیده ام به ته خط

یه نقطه بگذار

تا از سر خط شرو کنم

*

از تو  روی دو خط موازی

می نویسم

چون این داستان تا

ابد ادامه دارد

دانه دانه بخیه می زنم

زخم خاطراتی را که

جراحت شان

متعفن می کند

هوای این روز هایم را

 می دانم دلیل رفتن ات را

نمی توانی درکم کنی

ترکم می کنی

پیدا کردن ات نه آدرس می خواهد

نه نقشه

همین که رد زنبور های شهر را بگیرم

به  تو می رسم

*

مواظب چشمهای عسلی ات باش

دست روی دست گذاشته ای

تا برای گرمای تابستان سرد بماند دست هایت

دست به دستم بده

می گویند زمستان سختی در راه است

راست می گویند

زمین گرد است

هرچقدر از تو رد می شوم

باز هم به تو می رسم

*

حتی اگر  حرکت نکنی

از تو که روی بر می گردانم

تمام دنیا از من روی بر می گرداند

هنوز هم باور نمی کنی

تمام دنیای منی

چشمانت به کدام آسمان

به کدام ابر

وصل شده اند که بی وقفه می بارند

حتی روز های آفتابی

 چوپان دروغ گو شده ام این روز ها

هیچ کس آمدنت را باور نمی کند

تو باور می کنی؟!!

اخم نکن 

تمام زندگی ام

به یک لبخند تو نمی ارزد

زندگی ام را بدهم

 لبخند می زنی

کودکی ام

بدون ماشین و تفنک سپری نمی شد

این روز هایم بدون تو

گرگم به هوا بازی می کردیم

من گرگ شدم   تو رفتی هوا

دنبال کردن ات بال می خواهد که من ندارم

بیا جایمان را عوض کنیم

تو بشو من  من می شوم تو

حالا بیا تا ببینم  باز هم دوست ات دارم

صدای آمدن ات که می آید

شعر ها امان نمی دهند

بی وقفه می بارند بر برگه های

سفید دفترم

من همان بودم که بودم

من همین هستم که هستم

پس چرا تا آمدی رفتی

من که علا قه ای به این نوشته ها ندارم

شروع به نوشتن که می کنم

کلمات بی تابی می کنند برای تو

خط خطی می کنم

تمام نقش هایت را درون ذهنم

تا اگر روزی به هم رسیدم

بپرسم

 ببخشید شما ؟

تا حالا عاشق شدی

عاشق یه پروانه

که اگه بگیریش چند روزه می میره

اگه نگیریش  میره  واسه همیشه

دوست دارم مثل شیر

توی چشماش زل بزنم

و به ازای اون همه بدی 

 هر چقدر فحش دلم می خواد

بهش بدم

*

اگه دوباره با چشمهایش خرم نکنه

گرمای تابستان دارد کلافه ام می کند

دلم چیز های خنک می خواهد

نوشابه   هندوانه  بستنی  و

دستهای تو